Vanwege grote problemen met de migratie is dit weblog in september 2011 verhuisd naar: wieditleestisvrek.wordpress.com
N(euro)otje is verhuisd
9
N(euro)otjes pogingen om te besparen op energie
Toen N(euro)otje vanmorgen opstond was ze vol verwachting: zou de migratie klaar zijn? Zouden de weblogs bereikbaar zijn? Hoe zou het eruit zien?
Nou, gewoon zo dus. Er is blijkbaar iets niet helemaal goed gegaan want er is helemaal nog niets veranderd… En ze was nog wel zo nieuwsgierig 
We moeten blijkbaar nog even geduld hebben…
Dus voor nu maar weer even terug naar de orde van de dag: ons energieverbruik. Vanaf de week dat Zoon niet thuis was en we zo'n 50 kWh minder gebruikt hadden, hebben we geprobeerd Zoon ervan te overtuigen dat hij eens moet onderzoeken hoe dat zit met al die stekkers en de server die hij onderhoudt.
We zijn nu eenmaal altijd op zoek naar manieren om energie te besparen. Helaas zat er de laatste twee jaar een stijgende lijn in ons energieverbruik. We wisten natuurlijk wel waar het aan ligt: Zoon doet een ICT-opleiding en heeft een bijbaan waarvoor hij veel vanuit huis kan werken. Zijn werk is helaas onmogelijk zonder de nodige hoeveelheid stroom… Een oplossing zou kunnen zijn dat hij meer op zijn werk werkt, in plaats van thuis. Op dit moment hebben we de tijd aan onze kant. De vakantietijd om precies te zijn. De 50 kilowatt die we tijdens zijn afwezigheid naar beneden gingen, is er niet meer bijgekomen. Wel wat natuurlijk, 20 of zo, maar dat is geen 50. Als het zo blijft zijn we redelijk tevreden. Zo niet, moeten we misschien toch eens met zijn baas gaan praten over een bijdrage in onze energierekening… 
Wij proberen op andere manieren weer wat te besparen. Het uitzetten van de koelkast waar N(euro)otje gisteren over schreef is er één van. En het koken op andere kooktoestellen dan de inductieplaat is een andere. Want inductiekoken is leuk, maar als je een flinke maaltijd maakt en alle vier de zones volop gebruikt mag je wel rekenen op een verbruik van 2 kWh. Op weekbasis heb je het over 14 kWh. Ook niet mis. Het koken op de zon is deze zomer…., nou ja, laten we zeggen,…..een klein beetje… ehm,…mislukt….
Nieuw voornemen voor volgend jaar.
Je moet wat te wensen overhouden…
N(euro)otje in ieder geval tijdelijk zonder koelkast
Je zou het niet denken maar het is al weer bijna herfst. Soms hebben we het idee dat we allang in de herfst zitten maar officiëel moet die dus nog beginnen. Dan breekt ook het moment aan om hier de koelkast uit te zetten.
Alle bederfelijke waar gaat dan op een plank in de kelderkast. 's Winters komt de temperatuur in de kast niet vaak hoger dan een graad of acht. N(euro)otje zelf is vegetariër en het beetje vlees dat door de anderen in Huize Vrek gegeten wordt kan na aankoop gewoon meteen gebruikt worden. Melk hebben we alleen in houdbare vorm, vleeswaren worden hier nauwelijks gegeten en de rest zoals kaas en eieren horen niet eens in een koelkast. Het komt de smaak niet ten goede. Dingen zoals een biertje staan dicht bij de grond zo koud dat niemand het verschil proeft.
Kortom, we moeten nog even de septembermaand en misschien het begin van oktober aankijken maar zeker daarna gaat de koelkast hier echt uit. Even een paar maanden zonder een extra energievreter.
N(euro)otjes weblog
Overmorgen wordt webstreepjelog.nl, web(zonderstreepje)log.nl. De reden daarvoor is heel simpel: Typepad stopt dus moest er het een en ander veranderen. Overmorgen is de grote dag van de migratie. Volgens de berichten moesten we heel veel kopieren en ergens apart opslaan om dat later weer opnieuw op onze weblogs te kunnen plaatsen. Ook de designs schijnen te veranderen. Helaas heeft N(euro)otje al moeite om elke dag een logje te plaatsen, wat dan ook al heel lang niet meer lukt, dus hier heeft ze al helemaal geen tijd voor. Een paar dingetjes heeft ze inderdaad gekopieerd maar of dat afdoende is, zal later deze week blijken. Ze heeft zich voorgenomen er niet teveel tijd in te steken en alles maar gewoon over zich heen te laten komen. Alles wat weg is, is dan maar weg. We zullen't wel beleven!
Erg vindt ze het niet, alles is nu eenmaal iedere dag aan verandering onderhevig dus waarom webstreepjelogpuntnl niet? Eerlijk gezegd is ze wel nieuwsgierig naar hoe het er allemaal uit gaat zien maar nogmaals, het ontbreekt echt even aan de tijd om er eens goed voor te gaan zitten. Dus, als het morgen niet lukt om een logje te plaatsen, zien we overmorgen wel weer op wieditleestisvrek.weblog.nl. En als het er anders uitziet dan normaal: komt ook wel weer goed!
Tot dan!
N(euro)otje en het schort
Vroeger droegen alle vrouwen thuis een schort. Het hield de kleding schoon, waar ze toch al niet zoveel van hadden als wij nu en het was ook makkelijker wassen. Ze droegen het niet alleen tijdens het koken maar vrijwel de hele dag.
N(euro)otje draagt ook graag een schort. Het gaat het aan voor het koken en gaat daarna meestal niet meer uit. Ze heeft er een aantal. Er zitten hele oude(rwetse) bij uit de jaren '60/'70. In die tijd droeg haar moeder ook vaak een nylonachtig jasschort. Maar die werd bij het koken vervangen door iets van katoen want nylon is niet bepaald vuurbestendig…
Een tijdje geleden had N(euro)otje een filmpje uit 1963 op het internet gevonden van het dorp waar ze woont. Bijna de hele bevolking is vereeuwigd. Wat ons direct opviel was dat alle vrouwen, echt alle vrouwen, een schort droegen. Het zag er keurig uit , het was doodnormaal, en ze deden ook voor die enge camera het schort niet af. Heel leuk vonden wij dat.
Hier in huis zijn ze zo gewend aan het schortdragen van N(euro)otje en Moeder dat Zoon ook een schort voor zichzelf heeft aangeschaft. Zo handig voor bij de barbecue. Natuurlijk heeft hij wel iets stoers uitgekozen. En ook Dochter draagt thuis tijdens het koken altijd een schort. Een heel leuk Engels romantisch ding dat ze van haar Oma heeft gekregen. En Dochter kocht zelf voor haar man ook weer een (stoer mannen) schort. Voor als ze samen aan het kokerellen zijn.
Het schort is een tijd 'uit' geweest. Maar misschien komt het wel weer helemaal terug. Hier is het in ieder geval al gelukt. Ook de jongste generatie is ervan overtuigd: niets zo handig als een schort.
N(euro)otjes gootsteenkast
Vinden jullie dat ook altijd stiekem zo leuk om bij anderen binnen te kunnen kijken? En dan ook wel eens benieuwd hoe zoiets als een gootsteenkast er bij een ander uitziet? Benieuwd hoe die kast er bij ons uitziet? Met het risico om vanaf vandaag voor volkomen wereldvreemd te worden versleten, laat N(euro)otje toch haar gootsteenkastje hier zien 
Bijna alles in deze kast is uittrekbaar.
De vaatdoekjes hangen hier keurig.
En dit is de slimste kastinrichtingsaankoop ooit geweest. Chemische reinigingsmiddelen kom je hier niet tegen. In de groene fles zit een mengsel van water met gewone witte azijn. De groene zeep is handig voor van alles en nog wat. De oude glazen weckpot met soda past hier helaas niet in. Die staat op de onderste plank in de kelderkast. Dat is dan wel weer een beetje jammer…
De afvalbakken zijn momenteel leeg. Voor GFT-afval zijn ze eigenlijk te groot. Als je die bak daarmee vult totdat die vol is, stinkt het en is je keuken vergeven van de vliegjes. GFT splitsen we daarom op in twee afsluitbare bakjes op het aanrecht. Eén is voor het groenten- en fruitafval dat naar de kippen kan, en van de andere gaat de inhoud op de composthoop. Het zijn kleine bakjes, we legen ze dagelijks. Nooit vliegjes op die manier. Wat betreft het restafval proberen we echt meer op te letten.. Zero waste lukt hier (nog) niet maar zo min mogelijk is ook al heel wat. Het afval dat we hebben gaat tegenwoordig in een opengeknipt melk- of frisdrankpak. Soms duurt het wel vier dagen voordat we die vol hebben… De uittrekbare bakken gaan we nu maar gebruiken voor papier en glas of zo…
Ja, en nu natuurlijk de te verwachten vraag:
Hoe ziet jullie gootsteenkastje eruit….?
N(euro)otjes wasmachine
Vorige week begaf de wasmachine het. Code E20 gaf het schermpje aan. Dat betekent dat er ergens in de afvoer iets verstopt zit. Afvoer ontstopt en filter even nagekeken, maar niets hielp. Het apparaat deed niets meer. We hebben de machine aankomende oktober pas 6 jaar maar dat betekent dus wel dat de 5 jaar garantie was verstreken. Natuurlijk gaat zo'n apparaat kapot als je net een berg was hebt liggen dus de hele handel eruit gehaald en op de hand verder gewassen. We zijn erg gelukkig met onze waslijnen op zo'n drie meter hoogte met niets dan vrije ruimte daaronder, dus we hebben de natte was daar ongegeneerd kunnen laten druppelen. Nog wat fijne dingetjes op de hand gedaan en ernaast gehangen en klaar was Klara.
Op zulke momenten mijmert N(euro)otje altijd graag over vervlogen tijden waarin onze oma's de was in een grote pan op het vuur moesten uitkoken… Heel veel apparaten zijn puur overbodig, heel veel andere apparaten zijn handig, leuk of interessant maar je zou er buiten kunnen (als je het de tijd geeft om eraan te wennen) en weer andere apparaten, zoals de wasmachine, zijn gewoonweg onmisbaar geworden. Of niet…? N(euro)otjes oma was al 50 geweest toen ze voor het eerst in haar leven de beschikking over een wasmachine kreeg. De hele mensheid had het tot op dat moment prima zonder gered. En hele volksstammen wassen hun dagelijkse was op dit moment nog ergens in een rivier of een beekje. Of in een teiltje. Maar in ieder geval op de hand.
Dus, zijn wij verwend? Zijn we gemakzuchtig? Of hebben we juist door de opkomst van de wasmachine het gemak omhelsd en zijn we veel te veel kleding gaan gebruiken waardoor we juist niet meer zonder die wasmachine kunnen? Zouden we nog wel zonder kunnen als we net als vroegere generaties één zondags pak in de kast zouden hebben en twee setjes voor door de week? Of kunnen we niet meer terug naar die tijd? Misschien zouden we het wel kúnnen maar wíllen we het niet…
N(euro)otje vindt het moeilijk. Onlangs ging de magnetron stuk. Totaal geen probleem. Met een grote grijns werd het geval op de kar geslingerd die klaar stond om naar de storthoop te rijden. We zullen nooit meer een andere nemen, ook geen tweedehands. Niet nodig. Het koffiezetapparaat mag ook best de geest geven, niet nodig. De koelkast is heel handig maar als het nodig is kunnen we best zonder. TV? Idem dito. Computer? Hmmmm…. Wasmachine. Ai.
Er zijn echter die-hards die totaal geen moeite hebben met een leven zonder wasmachine en het kunnen regelen met twee afwasbakjes en een paar emmers. En er zijn genoeg handwasmachines te vinden. Maar of N(euro)otje de rest hier in Huize Vrek zó ver zou kunnen krijgen? Waarschijnlijk niet. Of nog niet…
Ze hoeven voorlopig de discussie ook nog niet aan. De pomp was stuk. En is vervangen voor nog geen 80 euro. Dus die wasmachine van ons, die draait wel weer even…
N(euro)otjes zoon repareert zijn auto
Een paar weken geleden reed Zoon naar België, op weg naar zijn zus en zwager. Met een vriend zou hij daar een weekje blijven. Helaas ontplofte onderweg de motor van zijn auto. Veel rook en vlammen. Gelukkig reden zus en zwager voor hem en zagen het gebeuren. Bovendien stopten er nog twee mannen die hun hulp aanboden en zo werd de brand geblust. De auto is met de sleepdienst terug naar huis gebracht en daar stond -ie dan…
Zoon liet zich niet uit het veld slaan en besloot zelf een andere motor in te gaan bouwen. Hij kocht voor 500 euro via internet een tweedehands motor, die heel wat minder kilometers gedraaid had en hij haalde die samen met zwager en vader op. De dag daarna gingen ze met zijn drieën sleutelen: de oude motor eruit, de nieuwe erin. Zo geschreven lijkt het heel simpel, maar het was twee dagen zwoegen. Ze hadden wel het geluk goed gereedschap te kunnen lenen van een autobedrijf hier in de buurt.
Uiteindelijk heeft de eigenaar van dat autobedrijf toen de motor er eenmaal in zat, de boel professioneel nagelopen, en alle benodigde vloeistoffen erin gegoten (kosten iets meer dan 100 euro) en nu rijdt Zoon weer vol trots rond in zijn bolide. Er zitten nog heel wat goede onderdelen aan de oude motor die Zoon wel kan verkopen en de rest van het gevaarte kan naar het oud ijzer. Hij hoopt er in totaal 200, misschien 250 euro voor te kunnen krijgen. Dat zou betekenen dat hij zijn auto voor zo'n 350 – 400 euro weer op de weg heeft gekregen. Niet slecht vonden wij…
N(euro)otjes dochter heeft een kat…
En als Dochter en Schoonzoon hier komen, komt de kat natuurlijk mee. Jammer is alleen dat N(euro)otje nogal allergisch is voor katten… Maar het moet gezegd: het valt op het moment wel mee. Tranende ogen, veel niesbuien en een hoop gesnotter. En dat dan bij vlagen. Dat is wel wat anders dan de astma-aanvallen die ze als kind had!
Banger waren we voor de reactie van de vier honden. Daar zit er één bij met een overdreven jagersinstinct. We hebben al heel wat doodgebeten beestjes achter in de tuin begraven. En katten zijn hun leven al helemaal niet zeker.
Toch is dit snorrende bolletje geaccepteerd. Door allemaal, ook door onze jager. We zagen wel hoe ze keek, met zo'n blik van "En nu moet ik zeker net doen of ik het normaal vind, zo'n mauwend beest in mijn huis?" Maar omdat ze wel aanvoelde dat wij het beestje binnen hebben gelaten, haalde ze bakzeil en laat ze zich geduldig besnuffelen en weerstaat ze grootmoedig de verleiding om te grommen als er een pootje met uitgestoken nageltjes in haar flank klauwt.
Onze oudste, de halve poedel van bijna 13, heeft er helemaal geen moeite mee gehad. Die haalden we, toen -ie al een half jaar was, weg bij een mevrouw die bijna 20 perzische katten had, waaronder een paar nesten met kittens. Hij toonde een soort van herkenning. Hij wist wel wat dit was. En het wonderlijkste is nog dat hij met het beestje speelt. Hij heeft nog nooit gespeeld! En nu scheuren die twee achter elkaar aan door de keuken, de lange gang, de woonkamer, scherpe bocht bij de houtkachel en het eind weer terug. Je hoort ze bijna gieren van het lachen…
We hebben trouwens bewijs van de goede verstandhouding tussen de twee:
N(euro)otjes spinazietaart
Ze zette al eerder een spinazietaartrecept op het weblog maar je weet hoe dat gaat: je past eens iets aan, omdat je vergeten bent hoe je het de vorige keer gedaan hebt, of omdat je niet precies dat in huis hebt at je nodig denkt te hebben.
Gisteren heeft N(euro)otje daarom een spinazietaart (versie drie of vier…) gemaakt die net weer even anders was. En ontzettend lekker!!
De vorm heeft ze licht ingesmeerd met plantaardige olie, bekleed met bladerdeeg en dat vervolgens met een vork flink ingeprikt en bestrooid met brinta (bij gebrek aan (zelgemaakt) paneermeel, en het absorbeert werkelijk prima!).
Ondertussen 3 uien gesnipperd en glazig gebakken in de olijfolie. Voor het gemak heeft ze gisteren de spinazie uit het vriesvak van de Aldi gehaald, (2,5 pak daarvan gebruikt) en dat rustig laten ontdooien. Hierna eerst in een zeef het vocht goed uit de spinazie drukken anders wordt het resultaat zo zompig. Na het ontdooien heeft ze de spinazie bij de uien gedaan, een paar geperste teentjes knoflook, een flinke eetlepel italiaanse kruiden, wat zout en peper, een pak feta in kleine brokjes en een zakje Grana Pardano kaas (erg duur….maar heel smaakvol…).O, en een scheutje slagroom…Dit alles lekker door laten warmen.
De tomaten waren vers, eerst even ontveld door ze in te kerven en een paar seconden in kokend water te leggen, vervolgens in vieren gesneden en het zaad verwijderd.
Het spinaziemengsel in de vorm gedaan, tomatenparten erop gelegd en afgedekt met een mengsel van 5 of 6 eieren, opgeklutst met een scheut melk, wat zout en peper en nog wat geraspte kaas (Grana Pardano of Parmezaanse of zoiets).
Een half uur tot 40 minuten in de oven, hetelucht, 180 graden, tot de bovenkant mooi gaar en bruin is.
Eet smakelijk!